بدون دیدگاه

 تحلیل ترکیب سهامداری در استارت‌آپ‌ها و آشنایی با معیارهای صحیح تقسیم سهام

تحلیل ترکیب سهامداری

شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ که صدها کارمند دارند، مشکلی در استخدام و پرداخت حقوق و مزایا به کارکنان خود ندارند و چنین مواردی حیات آن‌ها را به خطر نمی‌اندازد. این در حالی است که استارت‌آپ‌ها شرایط متفاوتی دارند. این شرکت‌های نوپا به دلیل کمبود بودجه و گستره کاری، نیازمند تحلیل ترکیب سهامداری و حق و حقوق ذینفعان و بنیانگذاران هستند تا بتوانند بودجه خود را به درستی مصرف کنند.

اشتباه در زمینه تعیین و تحلیل ترکیب سهامداری موجب کاهش میزان حقوق، مزایا و سهام به کارکنان و ذینفعان  خواهد شد و در موارد حاد ممکن است منجر به ایجاد اختلاف نظر بین سهامداران، جدایی آن‌ها و شکست استارت آپ شود. به همین دلیل است که یکی از نقاط کلیدی یک استارت آپ تقسیم سهام است که باید پیش از هر گام دیگری، انجام شود و نتیجه آن به طور واضح در اختیار همه سهامداران گذاشته شود. در این مطلب از آکادمی رتیبا نگاهی به این مسئله خواهیم انداخت تا شناخت درستی از این ترکیب سهام داشته باشید.

ترکیب سهامداری چیست؟

سهم، یک مزد غیرنقدی بین صاحبان یک شرکت است که منجر به پرداخت نقدی در آینده خواهد شد. توافقی که بر سر سهم بین این طرفین انجام می‌شود، ترکیب سهامداری است. این توافق در یک استارت آپ، معمولا بین صاحبان اولیه، حامیان مالی و کارمندان اولیه یک استارت آپ انجام خواهد شد. استارت آپ‌ها معمولا این سهم را به خاطر جبران حقوق کم و یا عدم اطمینان شغلی در اختیار کارمندان می‌گذارند. نمونه‌ای از این نوع تقسیم‌بندی موفق، شرکت اینستاگرام بود که در آن پس از تحلیل ترکیب سهامداری ، سهام بین حامیان مالی، 13 نفر از کارکنان شرکت و صاحبان این استارت آپ در سال 2012 تقسیم شد و تمامی طرفین در این تقسیم‌بندی سودی عادلانه به دست آوردند.

فاکتورهای قابل بررسی در تحلیل ترکیب سهامداری

پیش از تکمیل فرآیند تقسیم‌بندی، باید ارزش یک استارت آپ مشخص شود. این ارزش یک مقدار عددی تخمینی است که به موسسان، کارکنان و سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد که بدانند در آینده می‌توانند از حضور در استارت آپ چه مقدار درآمد داشته باشند. پس از تعیین ارزش یک استارت آپ می‌توان سراغ تقسیم‌بندی سهام رفت. در زیر برخی از فاکتورهای مهم تحلیل ترکیب سهامداری ذکر خواهد شد.

تحلیل ترکیب سهامداری

سطح رشد استارت آپ

همینطور که می‌دانیم، استارت آپ‌ها سازمان‌های نوپای رو به رشدی هستند که در زمان حیات خود مراحل مختلفی را طی می‌کنند و با بودجه، سهم بازار، کارکنان و دوره‌های سرمایه‌گذاری مختلفی سروکار دارند. برای تعیین سهام عادلانه بین اشخاص، در ابتدا باید مشخص شود که یک استارت آپ در چه سطحی قرار دارد. هر چقدر یک استارت آپ مراحل موفق بیشتری را طی کرده باشد، ارزش آن بالاتر می‌رود و در یک استارت آپ با ارزش بالا، یک سهم نیز پول و درآمد بیشتری به دنبال خواهد داشت.

تناسب سهم و حقوق

یکی از فاکتورهای مهمی که برخی افراد از جمله کارکنان علاقمند به انجام آن هستند، گرفتن بخشی از حقوق و سهام است. گرفتن یک سهم خاص بدون حقوق و یا حقوق بدون سهم، گزینه‌ای منطقی برای هیچ یک از طرفین محسوب نمی‌شود. نکته مهم در تناسب سهم و حقوق این است که هر چقدر که حقوق درخواستی بالاتر باشد، سهم کمتر می‌شود و هرچقدر سهم درخواستی کمتر باشد، حقوق بالاتر می‌رود. برخی از کارکنان باهوش و ریسک‌پذیر، حقوق درخواستی خود را کاهش می‌دهند تا سهام بیشتری دریافت کنند.

نمونه‌های فراوانی از انتخاب هوشمندانه ترکیب سهم و حقوق وجود دارد که یکی از آن‌‎ها طراح لوگوهای شرکت نایک بود. این شخص یک سهم در کنار حقوق 35 دلاری خود دریافت کرد که همان سهم حالا 640 هزار دلار به صورت ارزش دارد.

حقوق مرتبط با ایده

یکی از فاکتورهای مهم تحلیل ترکیب سهامداری، ایده است. کسی که ایده‌های خلاقانه بیشتری ارائه داده و ایده‌های او به موفقیت استارت آپ کمک کند، قاعدتا باید سهام بالاتری داشته باشد چرا که یک استارت آپ محلی برای پیاده‌سازی و تجاری‌سازی ایده‌های ناب است.

یک نمونه از تاثیر این فاکتور، در شرکت اینستاگرام اتفاق افتاد چرا که یکی از بنیان گذاران این استارت آپ به دلیل ارائه ایده‌های تکنولوژیکی خلاقانه که بعدا اساس اینستاگرام را تشکیل داد، 40 درصد از سهام این شرکت را به دست آورد.

سرمایه اولیه

اگر یک بنیان‌گذار در زمان تاسیس یک استارت آپ یا مراحل بعد، سرمایه بیشتری به استارت آپ تزریق کند، در آینده سهام بیشتری در ترکیب سهامداری خواهد داشت.

سایر عوامل کلیدی

از آن جایی که فاکتورهای کلیدی بسیاری هستند که می‌توانند در این زمینه تعیین کننده باشند، باید تناسبی برای هر یک در نظر بگیرید و ترکیبی عادلانه از آن‌ها برای تخصیص سهام ایجاد کند. مشارکت هر بنیان‌گذار در طراحی مدل تجاری، نقش هر بنیان‌گذار در توسعه منابع معنوی سازمان و زمان صرف شده روی استارت آپ از دیگر فاکتورهای کلیدی در تحلیل ترکیب سهامداری است.

نمونه‌ای از یک تحلیل موفق در تحلیل ترکیب سهامداری

در این قسمت یک نمونه برای شما ذکر خواهیم کرد و تحلیل ترکیب سهامداری را برای شما انجام خواهیم داد. در اسناد شرکت آدونت اینترنشنال، سهامداران 20 تا 30 درصد سهام را به خود اختصاص دادند. سرمایه‌گذاران فرشته 20 تا 30 درصد سهام را دریافت کردند و سرمایه‌گذاران خطرپذیر 30 تا 40 درصد سهام را به دست آوردند.

این مثال فقط یک نمونه کلی است تا بدانید که تخصیص سهم در یک استارت آپ می‌تواند به چه نسبت و ترکیبی باشد و این نسبت را عینا برای استارت آپ پیاده سازی نکنید. برای تخصیص سهام در استارت آپ ابتدا نیازها، امکانات، منابع و اهداف خود را بسنجید و سپس به درستی تصمیم‌گیری کنید.

سخن پایانی

در این مطلب نگاهی به نحوه تقسیم‌بندی سهم و فاکتورهای کلیدی و موثر در تقسیم‌بندی انداختیم. پیش از تقسیم‌بندی سهام حتما ارزش‌گذاری استارت آپ را انجام دهید و در جریان جلسات تعیین سهم، رقم را پیش چشم طرفین خواستار سهم قرار بدهید تا از هر گونه مشکل و ادعا جلوگیری شود. تقسیم‌بندی سهام کار آسانی نیست و نیازمند وقت فراوان و دقت و قدرت تحلیل است. عدم توجه به این فاکتورها و تصمیم‌های احساسی و نادیده گرفتن آینده توسط طرفین، بدون شک ضررهای مالی برای آن‌ها خواهد داشت.

در صورت عدم توافق و رضایت بین طرفین، بهتر است که از مشاورین کسب و کار و افراد ماهر در زمینه ارزش‌گذاری و تعیین ترکیب سهام مثل استارت آپ رتیبا کمک بگیرید. این افراد و مجموعه‌ها شما را در تقسیمی عادلانه و پیمودن مسیر موفقیت کمک خواهند کرد.

مقالات مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست

ثبت درخواست ارزگداری