بدون دیدگاه

مراحل مختلف افزایش سرمایه در چرخه بلوغ استارتاپ‌ها

جذب سرمایه

همانگونه که در مطلب روش های ارزش گذاری استارتاپ ها به آن اشاره گردید، استارتاپ‌ها در طی چرخه عمر خود ممکن است به چندین مرحله افزایش سرمایه نیاز داشته باشند. پرسشی که اغلب مطرح می‌گردد این است که این مراحل افزایش سرمایه کدامند و اساسا استارتاپ‌ها در طول چرخه عمر خود، چه مراحلی را طی می‌کنند. در این مطلب از رتیبا سعی کرده‌ایم، این مراحل را در حد امکان به بیان ساده مطرح نماییم.

مرحله پیش-بذری یا Pre-Seed Stage

اولین مرحله‌ای از بلوغ یک استارتاپ است که در آن جذب سرمایه صورت پذیرفته و بنیان‌گذاران می‌توانند به کمک آن، محصول اولیه کسب و کار خود را بالا آورده و آن را تست نمایند. مطابق گزارش‌های بین‌المللی، احتمال شکست در این مرحله بسیار بالا بوده و شناخت استارتاپ موفق و آینده‌دار از استارتاپی که قرار است شکست بخورد، برای سرمایه‌گذران خطرپذیر بسیار دشوار است.

تامین کنندگان سرمایه‌ی مورد نیاز استارتاپ در این مرحله، اغلب یکی از موارد زیر هستند:

  • گروهی که اصطلاحا به آن‌ها FFF می‌گویند، که متشکل است از خانواده (Family)، دوستان (Friends) و افراد ساده‌لوح (Fools) عاشق ریسکی که دلشان می‌خواهد با پول اندک ریسک‌های بزرگ کرده به این امید که در آینده‌ای دور، بازگشت سرمایه‌های چشمگیری داشته باشند. در واقع در این مرحله آنقدر ریسک سرمایه‌گذاری بالا است که کمتر سرمایه‌گذاری حاضر می‌شود پولش را، ولو اندک، در استارتاپی با احتمال شکست بسیار بالا تزریق نماید. از این رو است که فاکتور اعتماد در این میان پررنگ شده و نزدیک‌ترین افراد به بنیان‌گذار(های) استارتاپ حاضر می‌شوند روی رویاهای دور تیم کارآفرین قمار نمایند. در واقع سرمایه جذب شده در این مرحله بیشتر از آن که پول هوشمند (Smart Money) باشد، پولی از سر عشق (Love Money) می‌باشد.
  • سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش یا فرشتگان کسب و کار (Business Angles) که اغلب کارآفرینان موفق و خارج شده از کسب و کار خود و البته متخصص در آن حوزه‌ی بخصوص بوده و با شناختی که از آن حوزه و آینده‌ی آن دارند، روی استارتاپ‌هایی که از نظرشان بهتر هستند، سرمایه‌گذاری می‌کنند. پول‌های تزریق شده توسط سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش یا فرشتگان کسب و کار به مراتب هوشمندتر از منبع پیشین است که توضیح داده شد.
  • شتاب‌دهنده‌ها (Accelerators): نهادهایی هستند که به صورت سیستماتیک و البته تخصصی روی حوزه‌های مختلف کسب و کار و استارتاپ‌های مراحل پیش‌بذری سرمایه‌گذاری کرده و با قرار دادن محیط کاری مناسب، امکانات و تجهیزات اداری و البته و مشاوره و منتورشیپ، با یک ارزشگذاری کیفی، بخشی از سهام استارتاپ را از آن خود می‌کنند. همانگونه که مشخص است ارزشگذاری استارتاپ در این مرحله به صورت کیفی و نسبی انجام شده و از دقت بالایی برخوردار نمیباشد.

مرحله بذری Seed Stage

استارتاپ‌ها پس از آنکه سرمایه مورد نیاز خود را در مرحله پیش بذری جذب نموده و محصول اولیه خود را بالا آورده و احتمالا اولین فروش‌های محصولات یا خدمات خود را نمایند، می‌توانند برای جذب سرمایه در مرحله بذری وارد مذاکره با سرمایه‌گذران این مرحله گردند. استارتاپ‌ها در این مرحله اغلب در دره مرگ خود بوده و تلاش میکنند با بیشتر کردن تناسب محصول خود با بازار، درآمدهای خود را بیشتر کرده و مهم‌تر از آن ترکشن ایجاد نمایند.

منابع تامین مالی استارتاپ‌ها در این مرحله، یکی از موارد زیر است:

  • سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش یا فرشتگان کسب و کار (Business Angles) که با چک‌سایزهایی بالاتر از مرحله پیش‌بذری تمایل دارند روی استارتاپ‌هایی با ریسک پایین‌تر (نسبت به مرحله پیش‌بذری) سرمایه‌گذاری خطرپذیر نمایند.
  • پلتفرم‌های جمع‌سپاری مالی یا کرادفاندینگ (Crowd funding) که در آن، سرمایه‌گذاران خرد و متفرقه با هدف سرمایه‌گذاری و یا انجام امور خیرخواهانه و در راستای مسئولیت اجتماعی خود، اقدام به تزریق سرمایه‌های خرد به کسب و کارهای نوپا می‌نمایند.
  • صندوق‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (CV Funds/VC Firms) با تیکت‌سایز پایین که تمایل دارند در رشدهای اولیه کسب و کارها سهیم بوده و با تزریق سرمایه‌های اندک رد گزینه‌های مختلف، ریسک سرمایه‌گذاری خویش را کاهش دهند.

مرحله اول (Round A)

در این مرحله معمولا استارتاپ‌ها محصول خود را تا حدی با بازار متناسب کرده و پتانسیل‌های رشد کسب و کار تا حدی قابل مشاهده شده است. تامین سرمایه در این مرحله به منظور تبلیغات و بازاریابی کسب و کار صورت گرفته و استارتاپ‌ها میکوشند که سهم بازار بیشتری کسب و نمایند.

اگرچه در این مرحله نیز سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش یا همان فرشتگان کسب و کاری که با تیک‌سایزهای بالاتر نیز کار می‌کنند، یکی از تامین‌کنندگان سرمایه‌ی مورد نیاز استارتاپ‌ها هستند؛ اما همچنان صندوق‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر، مهمترین منبع روش‌های تامین مالی استارتاپها بوده که می‌توانند با تزریق سرمایه‌ی مورد نیاز ایشان، استارتاپ را به شبکه ارتباطی خود وصل کرده و شرایط ورود به بازار و افزایش سهم از بازار را تا حد امکان تسهیل نمایند.

مرحله دوم (Round B)

استارتاپ در این مرحله محصول خود را با بازار متناسب کرده و قاعدتا اهرم(های) رشد خود را شناسایی نموده است و به دنبال این است که بتواند با جذب سرمایه‌ای بزرگتر، رشد نمایی خود را حفظ کرده کسب و کار خویش را توسعه دهد. اغلب سرمایه جذب شده در این مرحله صرف تبلیغات و بازاریابی و منابع انسانی خواهد شد و تمرکز روی افزایش سهم بازار است. از آنجایی که سوابق فروش مشخص بوده و بازار هدف استارتاپ نیز معین گردیده است، ارزشگذاری استارتاپ با دقت بیشتری صورت گرفته و احتمالا منصفانه‌تر خواهد بود. منبع تامین سرمایه نیز همچنان صندوق‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر هستند.

مرحله سوم و بالاتر (Round C+)

در مرحله سوم و مراحل بالاتر از آن، استارتاپ به منظور تثبیت جایگاه خود در بازار و (در صورت امکان) افزایش بیشتر سهم بازار خود اقدام به افزایش سرمایه می‌نماید. اغلب استراتژی استارتاپ‌ها در این مرحله تهاجمی بوده و سعی دارند یا رقبای خود را کنار زده و یا با خریداری و ادغام استارتاپ‌های کوچکتر و وصل کردن آنها به زنجیره ارزش پیشنهادی خود، دست‌نیافتنی‌تر از قبل شوند.

در این مراحل (مراحل پایانی یا اصطلاحا Late Stages) ریسک‌های استارتاپ تا حد زیادی کاهش پیدا کرده و نهادهای مالی بزرگ نیز ترغیب می‌شوند که وارد ترکیب سهامداران شرکت شوند. نهادهایی همچون شرکت‌های تامین مالی خصوصی (P.E)، صندوق‌های بازنشستگی، صندوق‌های پوشش ریسک، باغنک‌ها و غیره. به واسطه فعالیت مستمر کسب و کارها تا پیش از این مراحل، اغلب داده‌های مالی به اندازه‌ای هست که بتوان به کمک آن‌ها ارزشگذاری استارتاپ را با دقت بالایی انجام داد.

بعد از این مراحل استارتاپ به بلوغ رسیده و به نوعی میتوان گفت که به بالاترین ارزشگذاری ممکن خود رسیده است و احتمالا با در نظر گرفتن سیاست‌هایی، ورود به بازارهای عمومی را تجربه خواهد نمود.

مقالات مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست

ثبت درخواست ارزگداری